Wprowadzenie
Czy szukasz miejsca, które łączy w sobie bogatą historię z naturalnym pięknem? Etikhove to mała belgijska wieś, która zaskakuje odwiedzających. Ta urocza miejscowość w prowincji Flandria Wschodnia oferuje wiele atrakcji. Dzięki temu przewodnikowi poznasz wszystkie sekrety Etikhove. Dowiesz się, dlaczego warto tu przyjechać.
Etikhove to nie tylko historia sięgająca XII wieku. To także punkt na mapie sztuki belgijskiej. W latach międzywojennych wieś stała się prawdziwym centrum artystycznym. Słynny malarz Valerius De Saedeleer osiedlił się tutaj w 1926 roku. W rezultacie miejsce zaczęło przyciągać wybitnych artystów. Dzisiaj możesz poczuć tę artystyczną atmosferę na każdym kroku.
W tym artykule znajdziesz praktyczne informacje o Etikhove. Ponadto poznasz najważniejsze zabytki i atrakcje turystyczne. Otrzymasz również wskazówki, jak najlepiej zaplanować wizytę. Przygotuj się na fascynującą podróż po tej belgijskiej perle.
Historia Etikhove – Podróż Przez Wieki
Etikhove to wieś z niezwykłą przeszłością. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1116 roku. Wówczas miejscowość nosiła nazwę “Attingohova”. To germańskie słowo oznaczało “farma ludzi Atto”.
Początki Osadnictwa
Archeolodzy odkryli tu liczne artefakty prehistoryczne. Między innymi znaleziono narzędzia z krzemienia. Te odkrycia wskazują na bardzo wczesne osadnictwo. W czasach rzymskich przez Etikhove przebiegała ważna droga. Łączyła ona Tongeren z Bavay. Znaleziono również monety rzymskie i groby gallo-rzymskie.
W średniowieczu Etikhove należało do baroni “Het land tussen Marke en Ronne”. Ta zależność feudalna wpływała na rozwój wsi. W XIII wieku nazwa zmieniła się na “Atickhove”. Historyczne dokumenty pokazują rozwój lokalnej społeczności.
Rozwój Gospodarczy
W XVI wieku Etikhove znalazło się w centrum reformacji. Miejscowość należała do protestanckiej wspólnoty “Vlaamse Olijfberg”. Ta grupa obejmowała również Oudenaarde i Ronse. Jednak większość mieszkańców pozostała wierna kościołowi katolickiemu.
Wieś rozwijała się dzięki rolnictwu i tkactwu. W 1755 roku powstała tu ważna Browarnia Thienpont. Dodatkowo działała tu niewielka manufaktura dywanów. Rozwijał się również przemysł wełniany i lniany. W XVIII wieku tekstylnictwo zaczęło słabnąć. Ostatecznie zaniknęło całkowicie około 1935 roku.
Etikhove Jako Centrum Artystyczne
Najbardziej fascynujący okres w historii Etikhove przypadł na lata 1926-1937. Wówczas słynny malarz Valerius De Saedeleer zamieszkał w willi Tynlon. Jego obecność zmieniła charakter wioski. Etikhove stało się magnetem dla wybitnych artystów.
Willa Tynlon i Krąg Artystów
De Saedeleer nazwał swoją rezydencję Tynlon. Nazwa pochodziła od walijskiego domu, gdzie przebywał podczas I wojny światowej. Do Etikhove przyjeżdżali liczni twórcy. Wśród nich byli:
- Paul van Ostaijen – wybitny poeta ekspresjonistyczny
- Jean Milo – uznany malarz i grafik
- Edgard Tytgat – ceniony artysta wizualny
- Paul Haesaerts – krytyk sztuki i reżyser
- Ramah – utalentowany malarz i rzeźbiarz
Artyści spotykali się w oberży “Auberge De Vos”. W 1926 roku odświeżyli jej wnętrze. Ściany ozdobili ludycznymi scenami i malowidłami. Niestety, po przebudowie te cenne dzieła zaginęły. Stanowiło to wielką stratę dla dziedzictwa kulturowego Etikhove.
Wpływ na Sztukę Belgijską
Kolonia artystyczna w Etikhove odegrała ważną rolę. Wpłynęła na rozwój sztuki flamandzkiej XX wieku. De Saedeleer malował tu pejzaże Ardenów Flamandzkich. Jego styl łączył symbolizm z tradycją flamandzką. Dzieła powstałe w Etikhove znajdują się obecnie w najważniejszych muzeach. Można je zobaczyć w Museum voor Schone Kunsten w Gandawie.
Atmosfera twórcza przyciągała także młodych artystów. De Saedeleer organizował spotkania i dyskusje. W efekcie powstała unikalna scena artystyczna. Paul van Ostaijen pisał tu swoje najważniejsze wiersze. Cenił spokój i inspirującą atmosferę wioski.
Zabytki i Atrakcje Etikhove
Dziś Etikhove oferuje odwiedzającym wiele ciekawych miejsc. Mimo niewielkich rozmiarów wieś ma bogate dziedzictwo kulturowe.
Kościół Świętego Bricjusza
Najważniejszym zabytkiem jest Kościół Świętego Bricjusza. Wieża pochodzi z XV wieku i dominuje nad placem. Sam kościół został przebudowany w XIX wieku. Wnętrze kryje wyjątkowy skarb.
